Nieuws

Schoonschip op reis: Tasmanië

In de eerste aflevering van Schoonschip op reis brengt fotografe Marloes Bosch een bezoek aan Tasmanië, een eiland van Australië. Ze vertelt over haar ervaring met de Tasmaanse toiletten, Bushcamps en rangers. Lees hier haar verhaal.

 

Tasmanië, Puur natuur

Met een camper rondtouren, de natuur in en genieten! Dat was mijn doel voor de eerste maand van mijn reis. Na 30 uur vliegen kwam ik aan in Tasmanië. Tasmanië; een eiland van Australië, de meest zuidelijke staat, 590.000 inwoners, 2,5 keer zo groot als Nederland, omringd met mooie stranden. Een geweldig stuk van Australië, dat vaak wordt overgeslagen door reizigers.

Veel mensen wonen redelijk afgelegen, midden in de natuur, met weinig of geen buren in de omgeving. Hierdoor is het erg kostbaar om alle woningen aan te sluiten op het riool en wordt er veel gebruik gemaakt van een septic tank, die wij op sommige plekken in Nederland ook nog kennen.

Omdat ik met een camper op reis ben, slaap ik elke avond op een camping. De campings die gevestigd zijn nabij een dorp of stad, zijn allemaal aangesloten op het riool. Bij de grotere campings die iets verder van de bewoning liggen, wordt daarentegen ook vaak gebruik gemaakt van een septic tank. Dit zijn over het algemeen de wat ‘luxere' campings, met goede faciliteiten.

In Australië, en dus ook in Tasmanië, heb je echter vooral de zogenaamde Bushcamps; deze campings liggen midden in de natuur. Het zijn primitieve campings, vaak zonder een permanent aanwezige beheerder Deze campings worden beheerd door rangers. Vaak kun je er gratis kamperen, of tegen een zeer kleine vergoeding. Je stopt dan een paar dollar in een daarvoor bestemde houten brievenbus en zoekt zelf een plekje uit om te overnachten. Bushcamps hebben weinig tot geen faciliteiten, geen electriciteit, geen stromend leidingwater, laat staan een douche. Gelukkig is er vaak wel een (primitief) toilet, oftewel... een gat in de grond, een wc-pot erop een houten hokje er omheen.

 

Tasmanie Bushcamp

Tasmanie toilet Bushcamp

In een Bushcamp zoek je zelf een plekje om te parkeren (bovenste foto). Het toilet bestaat vaak uit een gat in de grond , een wc-pot erop en een houten hokje er omheen (onderste foto).

 

Op middelgrote campings zijn er vaak twee van deze toiletten aanwezig. Enkele uitzonderingen daargelaten, zijn deze toiletten nog verbazingwekkend schoon
en is er zelfs toiletpapier aanwezig. Echter, als je de klep van de wc-bril omhoog doet, laat de geur te wensen over... en bovendien zie je het ‘aangename' beeld van de uitwerpselen van je voorgangers. Ondanks het primitieve karakter van de Buscamps, zijn deze campings erg geliefd bij reizigers. Je kampeert op de mooiste plaatsen, midden in de natuur of direct aan het strand,
voor je gevoel ver weg van de beschaafde wereld. Met geweldige uitzichten en de geluiden van de natuur om je heen. In slaap vallen bij het geruis van de zee, of wakker worden van een schuddende camper, omdat er wildlife onder zit... Een dergelijke primitieve maar schitterende omgeving maakt het bezoek aan het eveneens primitieve toilet ineens een stuk minder erg. Stond ik de eerste keer nog moeilijk te doen en vies te kijken... ach ja, alles went! Bovendien, het is puur natuur.

 

Tasmanie toiletbordje

In een Bushcamp kampeer je op de mooiste plaatsen, midden in de natuur of direct aan het strand. Dat maakt het bezoek aan een (primitief) toilet een stuk minder erg.


Bij een toilet op Bruny Island kom ik Ranger Edwards tegen, hij is bezig met zijn dagelijkse schoonmaakronde van de toiletten. Gewapend met een wc-borstel, toiletpapier en schoonmaakmiddel probeert hij de toiletbezoekjes van de kampeerders zo aangenaam mogelijk te maken. Op de vraag of ik een minder voorkomende vraag mag stellen, namelijk over de toiletten, begint hij te lachen: "Je moest eens weten hoeveel vragen ik daar over krijg." Blijkbaar ben ik toch niet de enige geïnteresseerde. Ranger Edwards: "Deze toiletten zijn anders dan de ‘normale' composttoiletten, waarbij het composteren in het toilet zelf plaatsvindt en de uitwerpselen door biologische processen worden omgezet in organisch compost. Wij hebben hier gebruik gemaakt van een zogenaamd ‘closed circuit toilet', waarbij het toilet alleen als een verzamelpunt dient en het composteren elders gebeurt. Er zit een grote tank in de grond, waarin alle uitwerpselen worden opgevangen. Deze tank wordt eens in de zoveel tijd leeggezogen met een daarvoor bestemde vrachtwagen. De inhoud van de tank gaat naar een speciaal bedrijf, dat zorgdraagt voor de verwerking ervan."

 

Tasmanie toilet Bruny Island

Het closed circuit toilet op Bruny Island.

 

Ranger Edwards vertelt dat ze voor dit systeem hebben gekozen, omdat dit systeem het beste is voor het behoud van de natuur. Tevens is dit systeem schoner en dus prettiger voor de toiletbezoekers. Ranger Edwards: "Ruim 1/5 van wat er uit de toiletten gezogen wordt, is afval. Je staat versteld van wat mensen allemaal in het toilet gooien. Sommigen leggen zelfs hun eigen chemisch toilet van de camper erin, volle luiers, afvalzakken etc. Overigens is dit in Nederland niet anders; zie ook het artikel over de RWZI Amsterdam-West (plus linkje).

Bij een normaal composttoilet zou dit afval niet afgebroken worden en achterblijven in de natuur. Met als gevolg dat ook deze toiletten alsnog leeggezogen moeten worden. Bij het closed circuit toilet blijft er echter niets in de natuur achter wat op lange of korte termijn schade kan aanbrengen. In Tasmanië zijn we erg zuinig op de natuur."

Op zeer afgelegen plekken, zoals hoog in de bergen, is het onmogelijk om met een vrachtwagen bij de toiletten te komen. Om deze toch te legen, worden helikopters
ingezet. Deze vluchten worden gecombineerd met het vervoeren van materialen voor onderhoud aan de verschillende trekkershutjes, die worden gebruikt door wandelaars op een meerdaagse wandeltocht.

Ranger Edwards: "Het zou het beste zijn als iedereen zelf zijn afval meeneemt uit de national parks. En dan bedoel ik ook echt al het afval..."

 

Tekst: Marloes Bosch en Frank van Westeneng
Foto's: Marloes Bosch

terug